foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Dnia 13.12.2020 r. przed Dworcem PKP we Wrocławiu o godz. 12:30 odbyły się uroczystości upamiętniające zamordowanych przez reżim komunistyczny m.in. w trakcie grudniowych protestów w 1970 r. oraz w zaprowadzonym Stanie Wojennym w 1981 r. Przemawiali przedstawiciele Konfederacji Korony Polskiej, Konfederacji, MW, RN, SW i OWP.

13.12.1981 r. decyzją WRON i gen. LWP W. Jaruzelskiego z naruszeniem ówczesnej konstytucji PRL wprowadzono w Polsce Stan Wojenny, celem przeciwstawieniu się władzy wobec porozumień sierpniowych Związku Solidarność, jak również rosnącego niezadowolenia społecznego w związku z rosnącymi cenami. Przeciwko społeczeństwu wyprowadzono na ulice ok. 100 tyś żołnierzy LWP; funkcjonariuszy SB; ORMO; MO; ZOMO; WOP. Wyjechało z baz ok. 1750 czołgów, 1400 transporterów opancerzonych, 500 BWP, 5000 innych pojazdów służbowych. W wyniku represji komunistycznych poniosło śmierć 40 osób, 21 zostało rannych. 10,131 internowano.

Najmłodsze ofiary represji lat 1981 – 1983.

Antoni Brawatczyk – zastrzelony w trakcie protestów 23.12.1981 r.

Emil Barchański – lat 16, uczeń, pobity na śmierć w niewyjaśnionych okolicznościach 03.06.1982 r.

Grzegorz Przemyk – lat 17, uczeń, poeta, pobity na śmierć przez milicję zmarł 14.05.1983 r.

Marcin Antonowicz – pobity na śmierć przez milicję zmarł 02.11.1985 r.

 

Wspomniano ofiary Grudnia 1970 r. Było ich ok. 41. Elbląg – zabita 1 osoba; Gdańsk – 6 osób; Szczecin – 16 osób; Gdynia – 18 osób. Odpowiedzialni za ówczesną masakrę na Wybrzeżu – M. Spychalski, W. Gomułka, J. Cyrankiewicz (poparł mord komunistyczny na rtm. W. Pileckim), W. Jaruzelski (jako TW Wolski ścigał po lasach z KBW żołnierzy podziemia antykomunistycznego), T. Tuczapski, G. Korczyński, gen. Kociołek. Przeciw narodowi chcącemu chleba i masła a nie margaryny, wyprowadzono ok. 30 tys. żołnierzy LWP, WOP, SB, ORMO, milicji. Zamordowano ok. 41 osób, 1165 rannych.

 

Najmłodsze ofiary Grudnia 1970 r.

Roman Strzałka – lat 13, postrzelony, gdy podnosił na protestach biało-czerwoną flagę opadającą z rannych.

Jadwiga Kowalczyk – lat 16, zginęła w domu postrzelona przez okno.

Stefan Stawicki – lat 16.

 

Pamiętajmy o śmierci tych, którzy umierali za naszą wolność, suwerenność i niepodległość Ojczyzny. A przecież wcześniej był czerwiec 1956 r. w Poznaniu, był Radom w 1976 r. Walka w Polsce z reżimem trwała od 1944 do 1993 r. Ile ofiar pochłonęła, wiedzą archiwiści i historycy. Było wielu z naszej krwi i naszego ducha, dla których Bóg, Honor i Ojczyzna znaczyły więcej niż dla czerwonej padliny i sługusów tej zarazy.

Sprawców wielu zabójstw komunistycznych nigdy nie ukarano. Dożywali spokojnej starości i żegnani z honorami oddawanymi przez obecne rządy począwszy od 1989 r. Tylko nieliczni zostali skazani.

Cześć i chwała bohaterom, którzy walczyli o naszą niepodległość i wolność!

Dariusz Stępiński

Komentarze obsługiwane przez CComment

Polska nie jest własnością tego czy innego Polaka, tego czy innego obozu ani nawet jednego pokolenia. Należy ona do całego łańcucha pokoleń, wszystkich tych, które były i które będą.
Roman Dmowski



Roman Dmowski

Jeden z ojców odzyskanej niepodległości Polski. Założyciel Komitetu Narodowego Polski.

Czytaj więcej

Jędrzej Giertych

Ideolog Obozu Narodowego, dyplomata i dziennikarz. Bliski współpracownik R. Dmowskiego, autor wielu książek i rozpraw historycznych.

Czytaj więcej

Adam Doboszyński

Polityk, pisarz i intelektualista, związany z obozem narodowym. Działacz Obozu Wielkiej Polski.

Czytaj więcej

Deklaracja Ideowa

OWP jest organizacją świadomych sił narodu, mających za zadanie uczynić go zdolnym do silnego ujęcia w swe ręce spraw swoich.

Czytaj więcej