foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Urodzony 8 I 1904 w Majkowie, pow. Piotrków Trybunalski, w rodzinie z patriotycznymi i katolickimi tradycjami, syn Józefa. Po ukończeniu studiów filologicznych na UW w 1928 pracował jako nauczyciel języka polskiego w szkołach średnich w Ostrowi Mazowieckiej, Milanówku, następnie w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej w konspiracji jako działacz SN.

 

Był jednym ze współorganizatorów NOW, a po połączeniu z AK członkiem SN NOW-AK. Ranny i aresztowany przez gestapo 17 I 1943, początkowo osadzony na Pawiaku, następnie Majdanku, a w kwietniu zesłany do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. W sierpniu 1945 powrócił do kraju i wraz z innymi działaczami podjął próby legalnej działalności w SN. Wobec odmowy władz działał nielegalnie, w ostatnim ZG SN pełnił funkcję prezesa. Aresztowany 13 XII 1946, po długotrwałym śledztwie w maju 1948 został skazany na karę dożywotniego więzienia. Zmarł 24 VI 1948 w więzieniu mokotowskim w niewyjaśnionych do końca okolicznościach. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.


C. Leopold, K. Lechicki, „Więźniowie polityczni w Polsce...”, s. 27; „Niewinnie Straceni...”, s. 27 (il.); „Wokanda” 1990, nr 14 (listy); Materiały przekazane przez żonę Leona Dziubeckiego Zofię Dziubecką z Warszawy

Komentarze obsługiwane przez CComment

Są ludzie, którzy w polityce uznają tylko żniwo - nawożenie, orka i siew są niepotrzebne. Są tacy, którzy podczas pierwszych robót w polu już pytają o plon, a gdy nie widzą, zniechęcają się i odchodzą.
Polska bez żadnej wątpliwości ma o wiele więcej takich ludzi niż inne kraje. Wynika to niezawodnie stąd, żeśmy przez długi czas żyli bez polityki we właściwym tego słowa znaczeniu. To, co się nazywało polityką, to nie były ruchy celowe, jeno odruchy.
Roman Dmowski