foto1
foto1
foto1
foto1
foto1


Urodził się 5 września 1906 r. we Lwowie. Z Ruchem Narodowym związał się w szkole średniej, a następnie studiując prawo i historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i na Uniwersytecie Warszawskim. Jako wyróżniający się swoją aktywnością zajmuje wnet czołowe miejsce pośród działaczy Stronnictwa Narodowego, Młodzieży Wszechpolskiej a także jako organizator w Zagłębiu Naftowym robotniczych Związków Zawodowych "Praca Polska".


             Wkrótce w roku 1935 przeniósł się do Warszawy, gdzie zostaje powołany przez Romana Dmowskiego do władz naczelnych Stronnictwa Narodowego. Współpracuje w latach 1937-39 z Romanem Dmowskim, Jędrzejem Giertychem, Kazimierzem Kowalskim i profesorem Stojanowskim. Bierze udział w przygotowywanym w latach 1937-38 zamach stanu przeciw władzom sanacyjnym. Zamach ten został odwołany przez spiskowców wobec przygotowywanej przez Hitlera inwazji na Polskę.
             Następują lata wojny i okupacji kraju. J. Matłachowski wraz z innymi przechodzi do pracy w podziemnych strukturach cywilnych i wojskowych. W roku 1942 wraz z profesorem Stojanowskim wchodzi w skład Wojennego Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego i Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej. Zbliża się koniec wojny i niemieckiej okupacji. W roku 1944 Wielka Koalicja cofa swoje dotychczasowe uznanie dla Rządu Rzeczypospolitej Polskiej. J. Matłachowski przebywając w kraju kontynuuje swoją pracę w strukturach naczelnych Stronnictwa Narodowego i Radzie Jedności Narodowej. Część działaczy Stronnictwa, po zajęciu Kraju przez wojska sowieckie, ujawnia się. Następują aresztowania. Matłachowski opuszcza Kraj i dociera w listopadzie 1945 roku do Londynu. Na uchodźstwie kontynuuje zrazu swoją działalność jako członek emigracyjnego Stronnictwa Narodowego i kombatanckich organizacji AK. W roku 1951 Matłachowski wycofuje się jednak z czynnej działalności w emigracyjnych strukturach Stronnictwa Narodowego wobec kontrowersyjnej sprawy "Bergu". Wobec zaistnienia w Polsce warunków umożliwiających repatriację. Matłachowski w 1961 roku wraca wraz z innymi do kraju.


            Zawsze aktywny Jan Matłachowski po przybyciu do Kraju znajduje i tu pewne możliwości szerzenia i głoszenia poglądów narodowych skupiając w swoim mieszkaniu odwiedzającą go polską młodzież. W czerwcu 1989 roku wraz z uczestnikami Rady Środowisk Narodowych zaproponował J. Matachowskiemu objęcie prezesury Konwentu Seniorów Stronnictwa Narodowego. Pomimo sędziwego wieku Matłachowski podejmuje znów aktywną działalność - zostając prezesem Konwentu Seniorów, którą to funkcję sprawuje aż do śmierci. Pojednany z Bogiem odszedł 6 listopada 1989 roku po wykonaniu swego drogiego zadania reaktywowania Stronnictwa Narodowego.
Cześć Jego pamieci.
(bibliografia z biuletynu SN z 1981r.)

Komentarze obsługiwane przez CComment

Są ludzie, którzy w polityce uznają tylko żniwo - nawożenie, orka i siew są niepotrzebne. Są tacy, którzy podczas pierwszych robót w polu już pytają o plon, a gdy nie widzą, zniechęcają się i odchodzą.
Polska bez żadnej wątpliwości ma o wiele więcej takich ludzi niż inne kraje. Wynika to niezawodnie stąd, żeśmy przez długi czas żyli bez polityki we właściwym tego słowa znaczeniu. To, co się nazywało polityką, to nie były ruchy celowe, jeno odruchy.
Roman Dmowski